شمارهٔ ۲۶ - جایزه (پری)

غزلیات و قصاید

دلبرا! ای که ترا طبع سخن‌پرور من!
مهربان کرد که دستی بکشی بر سر من

سکه ای را که (پری) لطف نمودی برسید
ای پری روی و پری خوی و پری پیکر من

تو خودت نیز پری هستی و بهتر، زیرا
عوض این پری آن به که خودآئی بر من

از پری بودنت آنقدر به من معلومست
که مرا بینی و خود غائبی از منظر من

گرچه من سایه تو نیز ندیدم لیکن،
باز هم کم نشود، سایه تو از سر من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}