شمارهٔ ۷۹

غزلیات

حیا گر ز عاشق به غایت خوش است
ولی از بتان بی‌نهایت خوش است

دلا هر دم از یار، بهر فریب
به پیش رقیبان شکایت خوش است

چنان خو گرفتیم با ناخوشی
که دلدار ما بی‌عنایت خوش است

ترا با من بی‌زبان پیش غیر
به چشم و به ابرو حکایت خوش است

بجز قصهٔ عشق، میلی مگوی
که در عاشقیها روایت خوش است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}