شمارهٔ ۱۰۲

غزلیات

نیم بسمل شدم از غمزه خودکامی چند
در دل آرام ندارم ز دلارامی چند

عقل، بسیار به هشیاری خود مغرور است
ساقیا خیز و بده ازپی هم جامی چند

با همه بی‌گنهی خوشدلم از بسمل خویش
گر به سوی من افتاده، نهی گامی چند

عهد را پاس مدار و به سر وعده میا
که تسلّی‌ست دلم با طمع خامی چند

قانعم شوق به این ساخته کز بهر فریب
آورد غیر به سویم ز تو پیغامی چند

هر که در عربده بدمست مرا دید به خویش
صد دعا کرد به شکرانه دشنامی چند

از قیاس دل خود یافته میلی که ز تو
چه رود بر دل شوریده سرانجامی چند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}