شمارهٔ ۱۰۵

غزلیات

دعای عمر به این صید مبتلا چه کند
به نیم کشته تیغ اجل، دعا چه کند

ز اختلاط منش می‌شود حیا مانع
ولی به جذبه عشقی چنین، حیا چه کند

به نا امید دل من، که آزمود ترا
فریب وعده وصل تو بی‌وفا چه کند

ستمگری که فزاید زمان زمان نازش
به او امید دل آرزو فزا چه کند

وصال هم نزد آبی بر آتش میلی
تو خود بگو که به این درد بی‌دوا چه کند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}