شمارهٔ ۲۰۵

غزلیات

ز نومیدی وعده افسرده بودم
گر امشب نمی‌آمدی مرده بودم

به مردم اگر شکوه‌ای کردم از تو
میاور به رویم که آزرده بودم

چو تنها رسیدی، خجل گشتم از تو
که همراه غیرت گمان برده بودم

ازان سرگران از رقیبان گذشتم
که در بزم او ساغری خورده بودم

من آن گلبن حسرتم همچو میلی
که در گلشن وصل،پژمرده بودم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}