شمارهٔ ۲۷۱

غزلیات

به من که مست خرابم شراب ناب مده
ببین خرابی حال من و شراب مده

تمام عمر، دلم رخت زیرکی اندوخت
ز سیل باده تو این خانه را به آب مده

به بزم،‌ خون دل از دیده صراحی می
مریز و گریه به یاد من خراب مده

به می مبر ز دلم اعتدال و تا عمری
مرا ز کلفت شرمندگی عذاب مده

به مستی ار سخن بیخودانه‌ای گویم
مرنج از من و جرم مرا جواب مده

دلم که چون جگر میلی از تو می‌سوزد
حلال توست، کسی را ازین کباب مده

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}