شمارهٔ ۱۲۹

غزلیات

مرا ای ماه روزی بی تو سالی‌ست
تو را هر دم ز مشتاقان ملالی‌ست

اگر چه از فراقت در وبالم
مدامم با خیال تو وصالی‌ست

دل مجروح من گم شد و گر باز
ز خون بر لعل تو خالی‌ست خالی‌ست

به کام ما دهانت خوش حدیثی‌ست
به چشم ما میانت خوش خیالی‌ست

چو نی می‌نالم اندر چنگ هجران
تنم زین ناله نالان همچو نالی‌ست

چرا بلبل نمردی بی رخ گل
تو را از عاشق خود قیل و قالی‌ست

همه نقصان خود بین همچو ناصر
مشو خودبین که آن عین‌الکمالی‌ست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}