شمارهٔ ۲۹۲

غزلیات

اهل نظر که سوختگان بلا کشند
رسم وفا رها نکنند ار جفا کشند

آنان که رهروان وفایند، از مژه
سوزن کنند و خار جفا را ز پا کشند

پیکان غمزهٔ تو که بنشست در دلم
جان عزیز ماست، نمانیم تا کشند

گر بگذرد به صومعه بوئی ز جام تو
در پای خم عمامهٔ هر پارسا کشند

از انتظار دیدهٔ‌ ناصر سپید شد
باشد ز خاک پای تواش توتیا کشند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}