شمارهٔ ۲۹۶

غزلیات

گلها شکفت و جلوه به صد رنگ و بو کند
هرکس طواف در چمن و طرف جو کند

آب روان به پیش گل و عکس گل در آب
ماند به شاهدی که در آئینه رو کند

ما را که از فراق خزان دید باغ عمر
کی سبزه در دل آید و گل آرزو کند

گل پرده برگشاد، گل اندام من کجا است
تا باز پردهٔ گل ز خجالت فرو کند

افتاد کلاه از سر سرو بلند اگر
خواهد که یک نظر سوی بالای او کند

از عاشقان ادب بر معشوق خامی است
بلبل چرا به مجلس گل گفت و گو کند

هردم شراب داند و ناصر به روز هجر
تیغی‌ست زهرناک که اندر گلو کند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}