شمارهٔ ۳۵۶

غزلیات

ماه است رخ یار، به ما خوش نبرآید
سرو است قد دوست، به بر می‌ندرآید

ما همچو گلش سینهٔ صد پاره نمودیم
او غنچه صفت روی به ما می‌ننماید

چون در قدم نازک گل خار جدائی‌ست
شرط ادب آن است که بلبل نسراید

رفتی که بیایم، به سرت گر تو نیائی
پایم من سرگشته، ولی عمر نپاید

گر باد صبا در چمن آرد ز تو بوئی
هرچند بود تنگ دل، غنچه گشاید

در خاک چو با خود ببرم حسرت رویت
هر گُل که برآید ز گِلم بوی تو آید

گر زلف چو چوگان تو ناصر به کف آرد
از هر دو جهان گوی سعادت برباید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}