شمارهٔ ۵۴۴

غزلیات

مایهٔ مردست خدا، مرد بود سایهٔ او
کس نبود غیر خدا، واقف سرمایهٔ او

گر تو شدی مرد خدا، طالب اغیار مشو
وای بر آن کس که بود، غیر خدا وایهٔ او

صورت معشوق قِدم کز دو جهان دل ببرد
جز دل عاشق نبود، زینت و پیرایهٔ او

ز آب و گل تن که بود، اسفل اشیاء لقبش
هر که نهد پای برون، عرش بود پایهٔ او

هست چو گهواره فلک، جنبش آن است قضا
طفل طُفیل است بشر، لطف ازل دایهٔ او

ناصر از آشوب بلا راه سلامت نرود
سخت به جان آمده‌ام با دل خود رایهٔ او

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}