شمارهٔ ۵۷۶

غزلیات

گر تو در دیدهٔ صاحبنظران ره یابی
دل قوی دار که در صحبت جان ره یابی

پاک گرد از همه چون آب و ز سر ساز قدم
تا تو در صحبت آن سرو روان ره یابی

ساده دل باش و گهر دار چو خنجر همه وقت
تا تو در پهلوی آن موی میان ره یابی

نازخندان لبی و تازه درون باش چو جام
تا مگر بر لب آن تنگ‌دهان ره یابی

راستی پیشه کن و بسته دهان‌ باش چو تیر
تا تو در خانهٔ آن سخت کمان ره یابی

بی‌حقیقت نتوان محرم او شد ناصر
گر یقینت نبود کی به گمان ره یابی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}