شمارهٔ ۵۹۲

غزلیات

دوشینه می‌گفت نالان اسیری
کس را نیاید رحم از فقیری

هرکس به یاری در هر دیاری
مائیم و تنها آه و نفیری

من صید ترکی گشتم که دارد
رابرو کمانی وز غمزه تیری

جان را به بوسی دادم که هست او
بسیار بخشی، اندک پذیری

ناصر نه آن است کز تو گریزد
تن را نباشد از جان گزیری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}