شمارهٔ ۶۰۳

غزلیات

ساقی بیار جامی زان بادهٔ حقیقی
چون آفتاب رخشان از صافی و رقیقی

این آه و گریه‌ام را مردم مجاز دانند
دیریست ما جدائیم زان دلبر حقیقی

عمرم گذشت و نامد در پیش من رفیقی
یاران فغان و فریاد از رنج بی رفیقی

ما را به خود طریقی بنما چنانکه دانی
ای رهنمای جان‌ها تو اصل هر طریقی

ناصر چو از دهانش یک نکته شرح دادی
معلوم شد که باری در نکته‌ای دقیقی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}