شمارهٔ ۷

قطعات

مردمانی که اندرین دورند
همه پر مکر و زرق و تلبیس‌اند

چون زحل روسیاه و منحوس‌اند
گرچه برتر ز اوج برجیس‌اند

آدمی دیگر از کجا زاید
چون زن و مرد جمله ابلیس‌اند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}