شمارهٔ ۴۵

غزلیات

ای دل! بلا بکش چو دلت مبتلای اوست
خوشنود شو بدانچه مراد و رضای اوست

تن در جفای او نه و از غم مدار باک
کاین غصه و جفا همه عین وفای اوست

قدر قدر چه داند و قاضی هر قضا
آن دل که او نه قابل قدر و قضای اوست

دنیی و دین برای وصالش دهیم و جان
زانرو که دل ز جمله صلاحی برای اوست

فوتی نمی شود اگرش جان فدا کنم
چون جان بود یکی، صد از این جان فدای اوست

چندین بلا ز قامت و بالای پر بلاش
گر می رسد به جان بکشم چون بلای اوست

راهم نمای ای دل! اگر رهبری مرا
تا بگذرم از آنکه نه میل و هوای اوست

بر گرد گرد دامن مردی اگر رسم
جان ها بها دهم که دلم بی بهای اوست

ای غم! دگر به سوی نسیمی گذر مکن
کاین حجره های جان و دلش، خاصه جای اوست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}