شمارهٔ ۵۲

غزلیات

خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیست
او ذات و صفاتش بجز از سی و دو تا نیست

آن سی و دو تا اصل کمال است به تحقیق
خود نیست که در جانش از این سی و دو تا نیست

در ظاهر و باطن به مجازی و حقیقت
داننده و بیننده بجز فضل علا نیست

تقسیم سماوات و زمین کرده به شش روز
قایم شده بر عرش و بر این هیچ خطا نیست

آن جان که او پرورش از فضل خدا یافت
فی الجمله حق اوست، در این چون و چرا نیست

پس هست تجلیگه حق آدم خاکی
در صورت او دید، کسی را که ریا نیست

چون صورت او سی و دو آیات خدا بود
ای بی بصر! از آیت حق هیچ جدا نیست

بر ذات مصفا به کلام متکلم
هرکس که بدانست بر او موت و فنا نیست

بر فضل خدا تکیه نسیمی صمدی کرد
خونش دگر از طعنه شیطان دغا نیست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}