شمارهٔ ۱۸۱

غزلیات

نظر برداشت از من تا حبیبم
به جای وصل هجران شد نصیبم

مرا درد دل از درمان چو بگذشت
قدم برداشت از بالین طبیبم

ز یاران عزیز و خویش و پیوند
فتاده دور و مسکین و غریبم

شوم منصور چون عیسی اگر یار
کند در عشق بردار و صلیبم

به پاکی و ادب در عشق جانان
که تا بنماید آن صورت عجیبم

بیا بشنو علی اسرار معنی
ز عشق یار وز وصل حبیبم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}