شمارهٔ ۷۸

رباعیات

ای آن که تو پیوسته خدا می طلبی
از خود بطلب اگر مرا می طلبی

من با تو به صد زبان سخن می گویم
سر تا قدمت منم، که را می طلبی؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}