شمارهٔ ۱۵۴

غزلیات

جوی شهد است لعل سیرابش
تشنگی میفزاید از آبش

روز ما نذر طره ی سیهش
بخت ما وقف چشم پر خوابش

دل مسکین و جعد مشکینش
جان بی تاب و زلف پرتابش

حیف باشد بدین لطایف حسن
که نباشد بکام احبابش

عاشقی و ملامت این نشود
که شود سیر ماهی از آبش

اولین احتمال عاشق چیست
جور احباب و طعن اصحابش

دل عاشق قرار کی گیرد
بمتاع جهان و اسبابش

غرقه در بحر و باز مستسقی
کی نماید سراب سیرابش

خواجه بیهوده تن همی پرورد
گاه با شهد و گه بجلابش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}