شمارهٔ ۱۵۵

غزلیات

هیچ عاقل به خانه بندد نقش
تا ببندد گذار سیلابش

از خرابی بن نشاط چه غم
در شکن سقف و بر کن ابوابش

تا نیاید فرود بام سرای
بر نتابد بحجره مهتابش

قصه کوتاه کن که به باشد
اختصار سخن ز اطنابش

دولت شهریار باد دراز
که ملالت نیارد اسهابش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}