شمارهٔ ۵۹

غزلیات

ادب گرفته عنان خمار و مستی ما
برابر است بلندی ما و پستی ما

به خود ز دوست نیابیم تا ز می مستیم
تمام دوست پرستی است می پرستی ما

هزار ساغر دیدار شد تهی و هنوز
فرود حوصله ماست شوق و مستی ما

خمار شام ندارد صبوح ما هرگز
به یک طلوع بود نشئه الستی ما

مثال صورت موهوم بی نشان بودیم
به منظر تو کشیدند نقش هستی ما

ز حقه کهرت کام برنمی آید
ز تنگی دهن تست تنگ دستی ما

ز گونه‌های «نظیری» تپانچه پوست بریخت
عذار دف نخورد ضربت دو دستی ما

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}