شمارهٔ ۱۴۱

غزلیات

عطاش را نه صوابست و نه خطا باعث
بس است بهر گرم ناله گدا باعث

اگرچه رزق گدا بازپس نمی گردد
مقدرست که می گرددش عطا باعث

خزان درود و سحاب آب داد و دهقان کشت
ببین که برد و که پرورد و شد چه ها باعث

جنون عشق ز تقدیر بود من چه کنم؟
به بوی گل که شدم مست شد صبا باعث

بر آستانه پیر مغان رهی خواهم
تو گر سبب نشوی می شوی خدا باعث

خراب و مست چنین می زیم نمی دانم
در آفریدن من شد چه مدعا باعث

لئیم را می و معشوق اگر کریم نکرد
سخاش را نشود گنج و کیما باعث

عجب ز همت درویش اگر قبول کند
سعادتی که شود سایه هما باعث

ریا ز دیر به مسجد برد «نظیری » را
فقیه باده کش و گبر پارسا باعث

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}