شمارهٔ ۲۲۹

غزلیات

بکش، بسوز، که نام امان نخواهم برد
دعا به درد سر آسمان نخواهم برد

مکن ملاحظه از کشتنم که روز جزا
ز رشک نام تو را بر زبان نخواهم برد

ز دل طپیدن آغاز عشق دانستم
کزین معامله غیر از زیان نخواهم برد

ز اضطراب دلم روز وصل معلومست
که از بلای شب هجر جان نخواهم برد

بس است چند کنی ای فراق بی رحمی
دگر به خویش تحمل گمان نخواهم برد

اگر ز دامن یوسف کنند بالینم
سری که وقف تو شد ز آستان نخواهم برد

به این ملال که من می روم بسوی چمن
چه جای غنچه که برگ خزان نخواهم برد

«نظیری » این چه بلندی و تیز پروازیست
ز شوق ره به سوی آشیان نخواهم برد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}