شمارهٔ ۴۸۵

غزلیات

سبو بیار و پر از آب زندگانی کن
ز جام می طلب عمر جاودانی کن

نگفت جم به فریدون جزین که جور مکن
جهان ز تست دگر هرچه می توانی کن

نشاط طبع حکیمان علاج بیمارست
غم شکسته دلان دار و شادمانی کن

ز سالخورده مکش سر که هست کارآموز
شراب کهنه به چنگ آور و جوانی کن

شب از قرابه شنیدم که با قدح می گفت
چو ماه باش و به خورشید هم قرانی کن

تهی ز خویش شوی پر ز مهر سازندت
نظر به کاس مه و دور آسمانی کن

پدر به شکر و مادر به شیر پروردت
به هر دو شیر و شکر باش و کامرانی کن

سبیل حق شود عالم سبیل خودگردان
طفیل شاه شو و پادشه نشانی کن

چو نام فرخ خود باش در طریق سلیم
دگر چو نظم «نظیری » جهان ستانی کن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}