شمارهٔ ۱۶۴

غزلیات

زد ابلق آن نگاه سفید و سیاه و سرخ
موجی زد این بهار سفید و سیاه و سرخ

از شرم خط یار که از رحمت آیتی است
مصحف شد آشکار سفید و سیاه و سرخ

از سیم اشک و چهره زرین و فلس داغ
دارم پی نثار سفید و سیاه و سرخ

خیزد ز فیض لعل و بناگوش و خط یار
از خاک من غبار سفید و سیاه و سرخ

نورس هزار نقش زند بیشتر بر آب
تا کف کند نگار سفید و سیاه و سرخ

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}