شمارهٔ ۲۲۹

غزلیات

ترا سامان مهر و ماه باشد
مرا اسباب اشک و آه باشد

به تجویز تبسم آن لب لعل
برات بوسه را تنخواه باشد

تو را گر حسن عالی حضرتی هست
مرا هم عشق عالیجاه باشد

جناغی بسته ای سر بسته با ما
به جان منت اگر دلخواه باشد

مرا از گرمی عزم شکارت
سواد سینه آتشگاه باشد

خدا شاهد بود بر مدعایم
که عشقم با بتان لله باشد

ترا بر صورت و معنی است شاهی
که نورس بنده ی در گاه باشد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}