شمارهٔ ۲۸۸

غزلیات

منم چو آب گهر باشم ایستاده اگر
سوار هر نظرم چون گلم پیاده اگر

ز ذوق هر سر مویم دهان کند پیدا
به لب گزیردن جانان کنم اراده اگر

به رنگ آیینه نقشم نشسته است درست
مدان ز ساده دلی دل دهم به ساده اگر

کمان من نتواند کشید بازوی چرخ
به چنگ شوخی مژگان شدم کباده اگر

چرا ز یاد حریفان نمی روم بیرون
ندیده اند به معنی مرا زیاده اگر

سوار مردمک چشم دل زهر راهم
مرا چو نقش قدم دیده ی فتاده اگر

طریق همرهی کس نمی دهم از دست
به زیر پا سر من می رود چو جاده اگر

قدم ز دایره بیرون چو نشئه بگذارم
شکسته شیشه چرخم ز زور باده اگر

به نیم جلوه توانم ز خویشتن رفتن
چو آب آینه ام نورس ایستاده اگر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}