شمارهٔ ۳۲۸

غزلیات

از اشک و آه شرح دهد داستان شمع
جز دل کسی نساخته حرف از زبان شمع

پروانه های سوختن انسا نموده اند
سرکرده اند تا قلم امتحان شمع

تا دیده آب و آتشم از سر گذشته اند
افتاده است شعله ی اشکم به جان شمع

گل می کند شکفتگی ما ز سوختن
در پرده ی همند بهار و خزان شمع

شب گرم قطره می شود از آه آتشین
اشکم که رفته است عنان بر عنان شمع

سر راز رمح آه نمی دزد و آسمان
هرگز کسی ندیده سری بر سنان شمع

سر رشته ای ز نور خداوند در کفش
تا از گداز، آب نشد استخوان شمع

نورس که دل ندهد به لب لعل آتشین
در ماهتاب شعله فرو شد کتان شمع

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}