شمارهٔ ۷

بخش اول

بینم چو خرامان بره آن سرو روان را
ایثار کنم در قدمش نقد روان را

سازد بیکی تیر دو صد طایر جان صید
هرگاه که زه میکند ابروش کمان را

گل را شود از شرم شکر خنده فراموش
بیند به تبسم اگر آن غنچه دهان را

بر اهل وفا عرصه اگر تنگ نخواهد
زینسان ز جفا تنگ چرا بسته میان را

ره نیست خزان را بگلستان وصالش
آری بسوی خلد رهی نیست خزان را

تا چند ببوی گل رخسار تو چون گل
از خار غمت چاک زنم جامه جان را

وقت است که چون نور علی بر رخ اغیار
در معرکه نطق کشم تیغ زبان را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}