شمارهٔ ۷۰

بخش اول

روشن از نور رخش تا چشم ماست
چشم ما روشن بانوار خداست

قطره گر پیش آن دریا نهیم
عین ما دریا و دریا عین ماست

شاه هفت اقلیم بهر لقمه
بر دل دولتسرای ما گداست

کی بدل کبر و ریا را ره دهیم
دل حریم بارگاه کبریاست

تو چه دانی درد و درد دل
درد درد دل دوای دارالشفاست

بر سریر فقر چون نور علی
تاجداری اندرین کشور کجاست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}