شمارهٔ ۱۲۶

بخش اول

کنونکه لاله بگلشن پیاله نوش آمد
چو غنچه خون بدن می کشان بجوش آمد

نخفت دیده نرگس چو چشم بیماران
ز بسکه مرغ سحر دوش در خروش آمد

چمن بساط و سمن جرعه نوش و گل ساقی
نهال غنچه چه مستان سبو بدوش آمد

ز جوش باده صبوحی کشان گلشن را
زجاجه عنبی خم میفروش آمد

زهر کنار خرامان شده سهی سروی
میان بخدمت گل بسته سبز پوش آمد

ز صورت بلبل خوش لهجه بینوایان را
نوای بربط و نی در چمن بگوش آمد

ز دست نور علی هرکه ساغری نوشید
ز سکر باده دنیای دون بهوش آمد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}