شمارهٔ ۷۸

بخش دوم

کسیکه عشق تو بر نقد دل شدش صراف
چو زرخالص از هر غشی نماید صاف

اگر تو طالب اکسیر عافیت هستی
مسوز سیم و زر عمر ز آتش اخلاف

نهی بکوره اسراف نقد و نسیه بچند
خدای دوست نمیدارد اینقدر اسراف

ترا ببوته چه حاجت ز کردن زیبق
بملح ساجی و گوگرد سرخ فرش و لحاف

به تند و شورقناعت بکش تو زیبق نفس
که کیمیای تو اینست و نیست این بگزاف

نظر ز سیم و زر قلب ناکسان دربند
بدار ضرب محبت چونور شو صراف

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}