شمارهٔ ۱۰۳

بخش دوم

زهی بر جمالت جمال آینه
زهی بر جلالت جلال آینه

جمال و جلال ترا در دو کون
ظهور و بطون کمال آینه

دلت را چه نبود رخ بیچراغ
فراقت شده بر وصال آینه

شد آئینه خانه دلم بس نها
بیاد رخت از خیال آینه

ز اشگم بگیر آینه کافتاب
ندارد چو آب زلال آینه

بهار رخت گر که گیرد بپیش
ز هر برگ و باری نهال آینه

دراینواقعه نیست کس زاهل وجد
چه نورت برخسار خال آینه

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}