شمارهٔ ۳۰ - تهنیت و تاریخ جلوس شاه صفی ثانی «شاه سلیمان »

ماده تاریخ

شکر که «عباس شه » خلد سیر
کرد چو طی دفتر ایام خود

ساخت گرامی خلفی یادگار
زنده از او کرد همان نام خود

خسرو دین پرور عادل «صفی »
آنکه ازو یافت جهان کام خود

خاست چو بر پا علم دولتش
صبح از او کرد جهان شام خود

خانه دین، زین خور تابنده باز
دید پر از نور در و بام خود

جامه دارایی این ملک را
قدر بیفزود ز اندام خود

دور به عدلش ز حوادث گرفت
نقد ز کف داده آرام خود

چشم دلش، بیند الهی مدام
پر ز می لطف خدا جام خود

صعوه صفت، جان و تن دشمنان
بیند الهی همه در دام خود

کرد چو تاریخ جلوسش طلب
واعظ ما از دل ناکام خود

از سر اخلاص دعا کرد و گفت:
«باد جهانگیر چو انعام خود»

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}