شمارهٔ ۳۶ - در مرثیۀ فخرالدین

مقطعات

گزین فخر دین ، آن شجاعی، که چرخ
مرو را بمردی قرینه ندید

بجام رضا همچو مردان مرد
شراب قضا بستد و در کشید

ز دار فنا شد بدار بقا
در آن خطه جای اقامت گزید

مپنداردا، هیچ کوته نظر
که آن شخص در زیر خاک آرمید

بلی ، از جهان فرومایه رفت
و لیکن بفردوس اعلی رسید

بپر سعادت چو روح الامین
بدین سقف زنگارگون بر پرید

چو از عیب هاجان او پاک باد
برون رفت ازین خاکدان پلید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}