شمارهٔ ۱۳

غزلیات

ساقیا سوختم بیا بشتاب
آتشم را نشان به آب شراب

تا بدانند ماه سرو قد است
برفکن از جمال خویش نقاب

به خیال رخ تو دیده ی من
می فشاند هزار چشمه گلاب

از غم عارض و لب نمکین
سینه پر آتش است و دل چو کباب

روز و شب نیز عاشقان اسیر
به خم طره ی بتاب متاب

یک دو روزی است عیش گلشن و گل
عیش این چند روز، هان دریاب!

مطلب عشق از افسرده دلان
که نجستند معرفت ز دواب

تا منم عاشقانه می گویم:
«سرخوشم سرخوشم به بانگ رباب»

جام می ده که تا ز برگیرم
باز پیرانه سر زمان شباب

کز نداند به جز کرشمه ی دوست
درد دل دادگان مست و خراب

هیچم اسباب نی پی می و نی
«أعطنی یا مسبب الأسباب»

به «وفایی» بده چنان جامی
که نیاید به خویش روز حساب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}