شمارهٔ ۱۷

ماده تاریخ‌ها

حیف از هدیه آن گل رعنا
که پری چهره بود و حور سرشت

حیف از آن تازه گل که بر شاخش
دست گلچین روزگار نهشت

از حریرش لباس بود آخر
بسترش خاک گشت و بالین خشت

رشتهٔ عمر آن یگانه گهر
گردش چرخ بین چگونه برشت

بود تا مزرع جهانش جای
تخم خیرات جاودانی کشت

همه نیکی گزید و نیکی کرد
آری از خوب برنیاید زشت

الغرض چون ازین جهان خراب
سوی گلزار خلد رفت نوشت:

هاتف خسته‌دل به تاریخش
از جهان هدیه شد به سوی بهشت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}