شمارهٔ ۲۲۹

غزلیات

هر شب بسر کوی تو از پای در افتم
وز شوق تو آهی زنم و بی خبر افتم

گر بار غم اینست، که من میکشم از تو
بالله! که اگر کوه شوم از کمر افتم

خواهم بزنی تیر و بتیغم بنوازی
تا در دم کشتن بتو نزدیکتر افتم

من بعد بر آنم که ببوی سر زلفت
برخیزم و دنبال نسیم سحر افتم

ای شیخ، بمحراب مرا سجده مفرما
بگذار، خدا را، که بر آن خاک در افتم

گمراهی من بین که: درین مرحله هر روز
از وادی مقصود بجای دگر افتم

سیلاب سرشک از مژه بگشای، هلالی
مپسند که: آغشته بخون جگر افتم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}