بخش ۳۵ - در بیان تجلی ذات میفرماید

کنز الرموز

چون زدود آئینه، صافی شد زشک
رو نماید صورت انس و ملک

آنکه وقت خویش بودش در نظر
وصف حالش گشت مازاغ البصر

تا تو با وقتی ز کار افتاده ای
وقت اگر با تو بود آزاده ای

وقت اگر با تو نماید حال تست
بازیابی نقد وقت خود درست

نیست وقت حال را چندان درنگ
زین سبب گیرد دلت صد گونه رنگ

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}