شمارهٔ ۱۳۴

غزلیات

آمد زدرم خراب و سرمست
شیشه بکف و پیاله در دست

زان فتنه که کرده بود برپا
کردیم هزار سعی و ننشست

از منظر خوب ماهرویان
حاشا که ره نظر توان بست

خون دل ما بخورد چشمت
پرهیز کجا زمی کند مست

ای کوی مغان چه رفعتست این
کت عرش برین بخاک پستست

غیر از در پیر میفروشان
حاشا که مرا در دگر هست

آن پیر طریقت و حقیقت
کش شرع مبین بخانه بنشست

آشفته شوی بدوست ملحق
وقتی که زخویشتن توان رست

از سلسله فارغ است فردا
هر کس که بحلقه تو پیوست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}