بخش ۳ - وصف سخن

مطلع‌الانوار

هر چه درین چره کهن ساختند
قالبی از بهر سخن ساختند

لیک نیفتاد به روی ز می
قالب این سکه به از آدمی

زنده به جز آدمیان نیست کس
کادمی از ناطقه زنده است و بس

پس چو چنین است سخن جان ماست
وانکه بد و زنده بود زان ماست

این خرد و نطق که زان تواند
هر دو به هم شیرهٔ جان تواند

گر به خرد گنج نهان داده‌اند
لیک کلیدش به زبان داده‌اند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}