شمارهٔ ۷۷۹

غزلیات

صبح چون از روی مشرق رو نمود
صحن مینا روضه مینو نمود

گیسوی شب شد سفید و آفتاب
نور شیبش از ته گیسو نمود

هندوی شب مرد و خورشید آتشی
از برای سوز آن هندو نمود

سوی ساقی مدت تاریک هجر
بس اشارت کز خم ابرو نمود

چشمه خورشید را در ته نشاند
عکس ساقی کز رخ ماهو نمود

ماه شبرو را چو گردون سلخ کرد
استخوانش در ته پهلو نمود

بنده خسرو دل به ساقی عرضه کرد
درد دل را پیش جان دارو نمود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}