شمارهٔ ۱۷۱۲

غزلیات

ای در دل من مقیم گشته
دل بی تو اسیر بیم گشته

خال تو چو نقطه دو ابروت
یک دایره دو نیم گشته

پشت صدف از لبت شکسته
در در شکمش یتیم گشته

از میم دهان و نون ابروت
چشمم همه نون و میم گشته

خطت به سواد دیده من
بنشسته و مستقیم گشته

نو مرده فتاده بنده در عشق
در مذهب غم قدیم گشته

من بی زر و آستین تنگت
از دست تو پر ز سیم گشته

خسرو به گدایی چنان سیم
پیش در او مقیم گشته

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}