شمارهٔ ۱۷۱۴

غزلیات

ای آرزوی دل شکسته
ما در دل تو شکسته بسته

بس دل که به دولت فراقت
از ننگ حیات باز رسته

مجروح لبت بسی ست، کس دید
یک خرما را هزار هسته

دل کوفته من چو آهن سرد
زان گونه که صد شرار جسته

سروت چو برای جان ما خاست
برخاسته و به جان نشسته

اندوه من ار نهند بر کوه
که را بینی کمر شکسته

بر خسرو غمزه ای تمام است
شمشیر چرا زنی دو دسته؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}