شمارهٔ ۳۸۳

غزلیات

هر که در گلشن دل سرو سمن بردارد
بایدش دل زگل و سرو سمن بردارد

حالت بسمل عشق و مژه فتانش
داند آن خسته که دل برسر خنجر دارد

کرده چون پهلوی دارا دل مجروهم چاک
آنکه ابروی چو شمشیر سکندر دارد

نبود آرزوی کوثر و حورش در دل
آنکه دلبر ببرو باده بساغر دارد

تاج جمشید بسرکی نهد و افسر کی
هر که از خاک در میکده افسر دارد

کار ناصح بسر زلف تو افتادی کاش
تا بدیدی دل آشفته چه بر سر دارد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}