غزل شمارهٔ ۱۶۹

غزلیات

تختهٔ عشق برنوشتم باز
برنویس ای نگار تختهٔ ناز

تا بر استاد عاشقی خوانیم
روزکی چند باب ناز و نیاز

ورقی باز کن ز عهد قدیم
باز کن خاک عشوه از سر آز

هین که روز و شب زمانه همی
ورق عمرمان کنند فراز

چند گویی زمانه در پیش است
بر وفای زمانه هیچ مناز

قصه کوتاه کن که کوته کرد
روز امید انتظار دراز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}