شمارهٔ ۴۲۷ - در نصیحت نفس خود

مقطعات

انوری شعر و حرص دانی چیست
این یکی طفل و آن دگر دایه

پایهٔ حرص کدیه و طمعند
تا نگردی به گرد آن پایه

تاج داری خروس وار از علم
چه کنی همچو ماکیان خایه

گردن و گوش نفس مردم را
همت آمد بهینه پیرایه

عمر تو گوهری گران‌مایه است
تو یکی شاعر گران‌سایه

بیش بر یاد ژاژ شعر مده
ای گران‌سایه آن گران‌مایه

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}