اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۸۵ - الاسرار

الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

تا با خودم از هر دو جهان بیرونم
چون بی خودم از هر دو جهان افزونم

این حال که هست شرح نتوانم داد
دانم که خوشم ولی ندانم چونم

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}