غزل شمارهٔ ۱۸۸

غزلیات

مَرا به رِنْدی و عِشْق، آن فُضول، عِیْب کُنَد
کِه اِعْتِراض بَر اَسْرارِ عِلْمِ غِیْب کُنَد

کَمالِ سِرِّ مُحَبَّت بِبین، نَه نَقْصِ گُناه
کِه هَرکِه بی‌هُنَر اُفْتَد، نَظَر به عِیْب کُنَد

زِ عِطْرِ حورِ بِهِشْت، آن نَفَس بَرآیَد بوی
که خاکِ مِیْکَدِهٔ ما، عَبیرِ جِیب کُنَد

چُنان زَنَد رَهِ اِسْلام، غَمْزِهٔ ساقی
کِه اِجْتِناب زِ صَهْبا، مَگَر صُهِیْب کُنَد

کِلیدِ گَنْجِ سَعادَت، قَبولِ اَهْلِ دِل اَسْت
مَباد آن‌که در این نکته، شَکّ و رِیْب کُنَد!

شُبانِ وادیِ اَیْمَن، گَهی رَسَد بِه مُراد
کِه چَنْد سال، به جان، خِدْمَتِ شُعِیْب کُنَد

زِ دیدِه، خون بِچِکانَد فَسانِهٔ «حافِظ»
چو یادِ وَقْتِ زَمانِ شَباب و شِیْب کُنَد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}